از سال 1992مجموعه بحث هاي نظري مربوط به مشكلات استفاده از معيارهاي مالي در ارزيابي عملكرد، بحث پيرامون اندازه گيري دارايي هاي نامشهود و برطرف ساختن شكاف بين تدوين و اجراي استراتژي، مديريت را به سمت بكارگيري كارت امتيازي متوازن سوق داد. . اين مقاله به بررسي چالشهاي اجراي فن كارت امتيازي متوازن كه يكي از فنون نوين مديريت است، در دو سازمان ايراني مي پردازد. به دليل ماهيت تحقيق از شيوه مطالعه موردي و ابزار مصاحبه جهت انجام اين بررسي كاربردي استفاده شده است. نمونه هاي مورد مطالعه در اين تحقيق دو سازمان ايراني مي باشند كه مدتي است در حال اجراي اين مدل هستند؛ و هم اكنون بخشي از نتايح پياده سازي قابل مشاهده مي باشد .
نتايج مطالعه نشان داد كه عليرغم صرف هزينه و زمان فراوان، وجود پاره اي از مشكلات فرهنگي و مديريتي در دو سازمان مورد مطالعه، استقرار مؤثر اين مدل را با چالش مواجه ساخته است. از آن جمله ضعف در معماري اطلاعات مي باشد؛ دسترسي ناقص به اطلاعات و نيز ورود اطلاعات غلط و دستكاري شده به سيستم. فقدان آموزشهاي لازم توسط مجري طرح، تغييرات پياپي مديران ارشد و تاكيد "آنها بر نتيجه گرايي، شناخت ناقص سازمان و مجري طرح از يكديگر و آشنايي اندك اكثر افراد سازمان با اينگونه برنامه ها و عدم حضور تيمي دائمي از جانب مجري طرح جهت پياده سازي اين سيستم و كمك به تسهيل امور از مهمترين موانع پياده سازي كارت امتيازي متوازن مي باشند.